دوستان معذرت می خواهم بنابر تراکم فعالیتها هر روز نمی توانم وبلاگ را آپ نمایم ولی باز هم کوشش می کنم از این به بعد روزی چند سطر کوتاه و شسکته به دوستان تقدیم نمایم.
بلوچستان به سوی قیام عمومی
اواخر اسفند ماه سال 85 ناگهان صدای امیدی بلوچستان محروم و سرکوب شده و به تاراج رفته را بیدار نمود و مردم غیور این خطه را که برای مدتی سکوت کرده بودند و یا آمپولهای تخدیر کنند متجاوزان چنان مغز مردم این دیار شیرین را شستشو داده بودند که دیگر هیچ امیدی برایشان نمانده بود و متجاوزان و غاصبان مشغول تقسیم ثروتهایشان و حل نمودنشان در خود بودند و تصور نمی کردند که باز از این دیار غریب کسی برخیزد و حق بطلبد اما غلط بود آنچه پنداشته بودند و درد سالیان و اشک مادران و غم پدران و غربت فرزندان بلوچستان به صورت طوفانی خشمگین تماثیل جبر واستبداد و اعدام و کشتار را در ریگزارهای تاسوکی در هم نوردید.
این روز نقطه عطفی برای ملت بلوچ و سرزمین بلوچستان بود و بادهائی که همیشه از آن سو خاک برای مردم می آوردند این بار پیام آزادی و مبارزه و امید به ارمغان آوردند و استقامت و ایستادگی و پایمردی جوانان این خطه پس از آن عملیات و عدم عقب نشینی در برابر اعدامهای وحشیانه در ملاء عام و سرکوب و کشتار غنچه از نو روئیده بیداری و مقاومت را رشد و موجب شد تا گروهها پس از سالها سکوت باز گرد هم آیند و به صورت یک جنبش در آیند و امروز بعد از گذشت یک سال و چند ماه بلوچستان کاملا در برابر رژیم ایستاده است و از تمام گوشه و کنار بلوچستان زمزمه مقاومت و نبرد و قیام به گوشها می رسد و این زمزمه ها نوید آزادی و پیروزی می دهند.
رژیم احساس می کند که امروز تنها با یک گروه و یا یک قوم در بلوچستان در نبرد نیست بلکه اقوام مختلف و گروههای مختلف با ندای اتحاد با همدیگر نبردی همگانی و قیامی عمومی را در بلوچستان در حال تدارکند که این قیام برای همیشه دست ظالمان و مستکبران را از بلوچستان قطع خواهد کرد.
به امید بلوچستانی برای مردم بلوچ

